Przyjęcia

Pacjenci przyjmowani są do szpitala w trybie nagłym lub planowym.
Przyjęcie „nagłe” odbywa się bez skierowania ewentualnie ze skierowaniem otrzymanym podczas udzielania pomocy doraźnej.
Przyjęcie „planowe” wymaga pisemnego skierowania wydanego przez lekarza. Następuje w dniu ustalonym wcześniej, według listy oczekujących. W przypadku, gdy przyjmujący pacjenta lekarz dyżurujący stwierdzi, że pojawiły się przeciwwskazania do hospitalizacji, wyznaczana jest inna data.


Skierowanie powinno zawierać:
  • dane osobowe pacjenta,
  • rozpoznanie,
  • dane lekarza wystawiającego wraz z numerem prawa do wykonywania zawodu,
  • numer umowy z NFZ,
  • datę wystawienia.

Dokumenty niezbędne podczas przyjęcia „planowego”:
  • ważny dowód osobisty, a w przypadku dzieci – książeczka zdrowia dziecka,
  • skierowanie,
  • umowę zawartą z NFZ wraz z aktualnym dowodem opłacenia składki (osoby ubezpieczone dobrowolnie),
  • zaświadczenie wydane przez Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia potwierdzające prawo do świadczeń opieki zdrowotnej,
  • decyzję wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, potwierdzająca prawo do świadczeń opieki zdrowotnej,
  • zaświadczenie o ubezpieczeniu z tytułu wychodzenia z bezdomności.

W przypadku przyjmowania na oddział członka rodziny osoby ubezpieczonej, dokumentami potwierdzającymi prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych są:
  • legitymacja rodzinna z wpisanymi członkami rodziny wraz z datą oraz pieczątką płatnika lub ZUS,
  • legitymacja emeryta lub rencisty z wpisanymi członkami rodziny wraz z aktualnym odcinkiem emerytury bądź renty,
  • dowód opłacenia składki zdrowotnej przez osobę, która zgłosiła członków rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego,
  • aktualne zaświadczenie z zakładu pracy,
  • w przypadku dzieci, które ukończyły 18 lat, dodatkowo należy przedstawić dokument potwierdzający konturowanie nauki (do 26. roku życia) lub dokument potwierdzający znaczny stopień niepełnosprawności.

Osoby nie mające powyższych dokumentów, mogą skorzystać ze świadczeń medycznych odpłatnie, zgodnie z cennikiem szpitalnym.

Brak dokumentu potwierdzającego uprawnienia do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej nie może być powodem odmowy udzielenia świadczenia lub obciążenia pacjenta kosztami leczenia w stanie nagłym – dokument ten może zostać przedstawiony w innym czasie, ale – jeżeli pacjent jest hospitalizowany – nie później niż 30 dni od dnia rozpoczęcia udzielania świadczenia.


Co zabrać ze sobą do szpitala?

Osoba, która zostanie hospitalizowana, poza wymaganymi podczas przyjęcia dokumentami, powinna zabrać ze sobą całą posiadaną dokumentację medyczną dotyczącą schorzenia oraz przebiegu jego leczenia, niezależnie od tego, kiedy miało ono miejsce.

Na oddziale pacjent powinien mieć:
  • ręcznik,
  • przybory toaletowe,
  • piżamę,
  • pantofle.

Wypisy

Pacjent jest wypisywany ze szpitala, gdy:
  • stan jego zdrowia nie wymaga dalszej hospitalizacji,
  • zażąda wypisu sam lub uczyni to w jego imieniu przedstawiciel ustawowy,
  • w sposób rażący naruszy regulamin szpitala, a nie zachodzi przy tym obawa, iż wypis może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego zdrowia lub życia bądź zdrowia lub życia innym osób.

O wypisie pacjent jest informowany podczas wizyty lekarskiej. Karta informacyjna oraz – ewentualnie – recepty i inne dokumenty – są do odebrania w sekretariacie oddziału.

Pacjent występujący o wypis na własne żądanie zobowiązany jest do złożenia pisemnego oświadczenia w tej sprawie. Fakt ten jest odnotowywany w dokumentacji medycznej.

Osoby, które wymagają tego ze względu na stan zdrowia, mogą zostać odwiezione do domu transportem sanitarnym. Kwestie regulujące ewentualną odpłatność za tego typu usługę wynikają z art. 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 roku w sprawie wykazu grup jednostek chorobowych, stopni niepełnosprawności oraz wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w kosztach przejazdu środkami transportu sanitarnego. W przypadku pacjentów, których stan wymaga transportu wyłącznie leżącego – transport jest bezpłatny. Orzeczenie wydaje lekarz wypisujący. W pozostałych przypadkach w zależności od stopnia niepełnosprawności (I lub II) pacjent pokrywa albo 40% albo 60% kosztów. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydaje lekarz wypisujący.